 |
| 190608 - Perinaldo |
De toegewezen parkeerplaats bij ons huis bleek een oneigenlijk plekje aan de SP63 waar onze auto met zijn neus op de rijweg moest blijven staan en waar we een onverharde weg blokkeerden naar de mooie, solitair gelegen Romaanse San Queetniemeerwieprecieskapel, beneden de voet van het dorp. De parkeerplaats was oké voor twee auto's, als derde stonden we er dik in de weg. Zweedse Inger die ons haar huis verhuurde had ons evenwel verzekerd dat er geen probleem zou zijn. Buiten de misnoegde blikken van onze nogal lompe Franse gebuur-met-buitenverblijf die het er duidelijk moeilijk mee had dat onze auto op minder dan een meter naast zijn proper Peugeot'ke stond hebben we inderdaad geen probleem gehad.
De SP63 die langs ravijnen, haarspelden en hachelijke smalligheden van Isolabona beneden in het dal naar Apricale-in-den-hoge kronkelt vereist absolute voorzichtigheid en berekening. Af en toe moet ge op uw spiegels een eind terug om ergens met uw wielen tegen de rand plaats te maken voor een tegenligger. Eén keer zijn we langs de nog penibelere 62 tot in Perinaldo geraakt, een ritje met pikoksels dat ons een beetje weerhouden heeft meer avontuurlijke tripjes door het binnenland te gaan maken. Dat, maar ook te weinig tijd natuurlijk. Spijtig wel, op de kaart lagen de pareltjes rondom voor ’t rapen.
